“Συγκλονισμένη διαπίστωσα, ότι ο όγκος δεν υπήρχε πια. Η Αγία Μαρίνα με είχε εγχειρήσει μέσα στο Ναό της, την ώρα της Θείας Λειτουργείας”

Οποιος του έτυχε η ευλογία της Αγιας αξίζει να το δηλώνει προς γνώση όλων!

Με λένε Δημητρούλα Υφαντή το γένος Κάβουρα.

Ήταν καλοκαίρι, 13/7/2005, και βρισκόμουν στην Aνδρο μαζί με την κόρη μου, Ιουστίνα για να ζωγραφίσουμε στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας, το παρεκκλήσιο της Αγίας Παρασκευής και το αρχονταρίκι της Μονής.

Το μεσημέρι μετά τη δουλειά, τρώγαμε μαζί με τους μοναχούς και τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής. Δεν γνώριζα μέχρι στιγμής ούτε την ιστορία του μοναστηριού, ούτε πολλά για τον βίο της Αγίας Μαρίνας. Η φιλοξενία μάλιστα, ήταν θαυμαστή, που ένιωθα την ανάγκη να τους την ανταποδώσω εάν έρχονταν ποτέ στην Αθήνα για δουλειές, φιλοξενώντας τους στο σπίτι μου.

Ο γέροντας, όμως, μου εξήγησε πως η φιλοξενία δεν ήταν μόνο προσωπική αλλά και εντολή της Αγίας, η οποία ήθελε οι προσκυνητές να κοιμούνται, να τρώνε, να φιλοξενούνται, χωρίς καμία επιβάρυνση. Στη συνέχεια με ρώτησε για την οικογένειά μου και με πολύ ενδιαφέρον για την υγεία μου.

Ανέφερα στο γέροντα, λοιπόν, ότι εδώ και τρία χρόνια έχω έναν όγκο στον αριστερό μαστό, ο οποίος έχει το μέγεθος καρυδιού και ήταν πια ορατός και με το μάτι. Δεν είχα σκοπό , όμως, να ασχοληθώ περαιτέρω με αυτό το πρόβλημα, γιατί και να ήθελα μου ήταν αδύνατο, από τη στιγμή που είχα να φροντίζω τον σύζυγό μου, ο οποίος είχε περάσει έμφραγμα του μυοκαρδίου αλλά και αιμορραγικό εγκεφαλικό, το οποίο του έχει αφήσει 70% αναπηρία και ζει με τη βοήθεια του Αγίου Εφραίμ, όπως επίσης και τον ανύπανδρο αδελφό μου, ο οποίος είχε καρκίνο στον πνεύμονα, μα και πολλά άλλα προβλήματα, τα οποία με εμπόδιζαν.

Με το ζόρι, μάλιστα, έκανα μαστογραφία λόγω της πίεσης των παιδιών μου. Είπα, λοιπόν, στο γέροντα Κυπριανό πως αυτό που παρακαλούσα τον Θεό, ήταν να με κάνει καλύτερο άνθρωπο, γιατί πριν γνωρίσω τον Θεό η ζωή μου δεν ήταν και ό,τι καλύτερο, και πως δεν με φόβιζε η ασθένεια του σώματος όσο της ψυχής μου.

Με καθησύχασε όμως, πως θα πάνε όλα καλά! Για την δουλειά μας στο μοναστήρι χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες, πράγμα αξιοθαύμαστο, να τελειώσουμε τόσο γρήγορα. Κάθε πρωί, παρακολουθούσα την θεία Λειτουργία και μετά εργαζόμουν.

Την τρίτη μέρα κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, συγκεκριμένα την ώρα που περνούσαν από μπροστά μου τα ’για, νιώθω έναν δυνατό και οξύ πόνο στην αριστερή μου πλευρά του στήθους που έφτανε μέχρι πίσω στην πλάτη. Ήταν μάλιστα τόσο δυνατός, που ένιωθα πως θα πάθω κακό και θα πεθάνω μέσα στην εκκλησία. Ο πόνος κράτησε γύρω στα πέντε με δέκα λεπτά και σιγά σιγά πέρασε.

Τέλειωσε η Θεία Λειτουργία και πήγα να συνεχίσω την εργασία μου, γιατί το απόγευμα θα φεύγαμε. Ήταν τρεις το μεσημέρι, όταν χαιρετήσαμε τους μοναχούς και τον Ηγούμενο, ο οποίος μου είπε ότι θα τα ξαναπούμε στην γιορτή της Αγίας που ήταν σε λίγες μέρες.

Του είπα όμως, ότι δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, γιατί εκείνη την περίοδο θα βρισκόμουν στην Πελοπόννησο για δουλειά, αλλά εκείνος επέμενε πως θα βλεπόμασταν πάλι στη γιορτή της.

Πήραμε με την κόρη μου το απογευματινό καράβι και λίγο πριν φτάσαμε στο λιμάνι της Ραφήνας. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα έντονα ότι πρέπει να βάλω το χέρι στο στήθος μου, στο σημείο του όγκου.

Συγκλονισμένη διαπίστωσα, ότι ο όγκος δεν υπήρχε πια. Η Αγία Μαρίνα με είχε εγχειρήσει μέσα στο Ναό της, την ώρα της Θείας Λειτουργείας. Η αίσθηση, που είχα για τις επόμενες μέρες ήταν ένα νυστέρι να μου έχει καθαρίσει το σημείο, που ήταν ο όγκος, όπως και ένας γλυκός πόνος.

Από το Μοναστήρι της είχα αγοράσει το φυλαχτό της, το οποίο το φορούσα μαζί με το σταυρό μου. Αντί λοιπόν, σύμφωνα με το νόμο της βαρύτητας το βάρος να το κρατά μαζί με το σταυρό κρεμμασμένο στο λαιμό μου, αυτό ήταν κολλημένο για τις επόμενες μέρες αριστερά στο σημείο, που με είχε εγχειρήσει η Αγία, χωρίς να πέφτει μέρα νύχτα και διαρκώς ευωδίαζε, όπως το ’γιο Λείψανό της.

Την ημέρα της εορτής της, ήμουν εκεί, για να την ευχαριστήσω για το θαύμα της.

Οι ευεργεσίες της, δε σταμάτησαν εκεί, αφού συνέχισε να βοηθάει και άλλα μέλη της οικογένειάς μου.

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments