Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: “Γιατί κατώτερες; Ευρίσκονται πολλές γυναίκες, όπου είναι καλύτερες και από τους άνδρες”

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η διδαχή του που σχετίζεται με την αναίρεση των ρατσιστικών αντιλήψεων της εποχής του περί κατωτερότητος των γυναικών, ενώ δεν παρέλειπε να καυτηριάζει την άνιση μεταχείρισή τους από τους άνδρες.

Έλεγε προς τους άνδρες: «Χριστιανέ μου, πρέπει να την χαίρεσαι την γυναίκα σου και να την αγαπάς ωσάν σύντροφό σου και να μην την στοχάζεσαι ως σκλάβα σου, διατί και αυτή πλάσμα Θεού είναι, ωσάν και εσύ. Τον Θεό τον λέγεις Πατέρα και εσύ, πατέρα τον λέγει και αυτή. Μία πίστη έχετε και οι δύο σας, ένα βάπτισμα, ένα Ευαγγέλιο, μία αγία Κοινωνία, έναν παράδεισο έχετε να απολαύσετε, δεν την έχει ο Θεός κατώτερη από εσένα. Γι’ αυτό δεν την έκαμε από τα πόδια, για να μην την καταφρονά ο άνδρας, αλλά ούτε πάλι την έκαμε από το κεφάλι για να μην καταφρονά αυτή τον άνδρα. Αλλά την έκαμε από την πλευρά, δηλαδή από την μέση για να την έχει ως σύντροφό του και ενεφύσησε και ιδία ψυχή ωσάν και του ανδρός».

Όταν πάλι οι άνδρες ενώπιόν του απετόλμησαν να χαρακτηρίσουν τις γυναίκες ως κατώτερες, εκείνος αντέδρασε άμεσα και έφραξε τα στόματά τους, λέγοντας: «Γιατί κατώτερες; Ευρίσκονται πολλές γυναίκες, όπου είναι καλύτερες και από τους άνδρες. Αν ίσως θέλετε και οι άνδρες να είστε καλύτεροι από τις γυναίκες, πρέπει να κάνετε και έργα καλύτερα από εκείνες. Διαφορετικά και οι γυναίκες κάνουν καλύτερα έργα και πηγαίνουν στον παράδεισο και εμείς οι άνδρες κάνουμε κακά έργα και πηγαίνουμε στην κόλαση. Τι σε ωφελεί να καυχάσαι πως είσαι άνδρας και είσαι χειρότερος από τη γυναίκα;».

Η αγάπη προς τον πλησίον, όπως διδάσκει ο Ισαπόστολος Άγιος Κοσμάς, πρέπει να είναι αληθής και τελεία ώστε ο άνθρωπος ακόμη και να πωλείται ως σκλάβος προκειμένου να σώσει τον αδερφό του. Εν προκειμένω ο Άγιός μας αναφέρει μια συγκλονιστική ιστορία σχετικά με την αληθινή αγάπη: «Στην Ανατολή ήταν ένας Δεσπότης και από την επαρχία του άρπαξαν εκατό σκλάβους. Τότε επώλησε όλα τα πράγματα και τους εξεσκλάβωσε. Ένα παιδί όμως μιας χήρας απέμεινε σκλαβωμένο. Τι κάμνει ο Δεσπότης; Ξυρίζεται και πηγαίνει και παρακαλεί τον Αφέντη, όπου είχε το παιδί, να το ελευθερώσει, και να κρατήσει εκείνον σκλάβο, όπως και έγινε. Και επερνούσε μεγάλη σκληραγωγία, έως ότου δια την υπομονή του τον ηξίωσε ο Θεός και έκανε θαύματα. Ύστερα τον ελευθέρωσε ο αφέντης του και πάλι έγινε Αρχιερεύς. Αυτή την αγάπη θέλει ο Θεός να έχουμε και εμείς».

Όταν ο Άγιος Κοσμάς άκουγε κάποιον να βλασφημεί κατά του Χριστού και της Παναγίας, τότε εξοργιζόταν και έλεγε: «Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφό μου, και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το δε να υβρίσει τον Χριστό μου και την Παναγία μου, δεν βλέπω».

Πηγή: http://enromiosini.gr/arthrografia/%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%83-%CE%B9%CF%83%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%83-%CE%BF-%CE%B1%CE%B9%CF%84%CF%89%CE%BB%CE%BF%CF%83/

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments