Γιατί κάποια πάθη φεύγουν εύκολα και κάποια δύσκολα;

Ρωτάει κάποιος, γιατί κάποια πάθη φεύγουν εύκολα και κάποια δύσκολα; Μπορεί να φύγει ένα πάθος και να μην έχουμε μετάνοια και να μας καλλιεργεί τον εγωισμό ακόμη περισσότερο, δεν θα το εξετάσουμε έτσι, θα το εξετάσουμε καθαρά, αν έχουμε μετάνοια ή όχι.

Το πρόβλημα το βασικό του ανθρώπου είναι η μετάνοια, δεν είναι τα πάθη του. Γιατί ένα είναι το πάθος, η αμετανοησία και μία είναι η αρετή, η μετάνοια. Αν ο άνθρωπος έχει μετάνοια και η μετάνοια, δεν είναι μια στιγμή μόνο είναι ένα διαρκές γεγονός. Και όσο ο άνθρωπος αναπτύσσεται στη μετάνοια, δηλαδή όσο προβάλλει το φως μέσα του,φεύγει το πάθος.

Το πάθος είναι ένδειξη ότι ακόμη ο άνθρωπος βρίσκεται δέσμιος στην αμαρτία του και δεν έχει κάνει αρχή μετανοίας ή κάνει απόπειρες μετανοίας, αλλά όχι σταθερές. Αν όμως η μετάνοια είναι βαθιά συντριβή, τότε φεύγει και το πάθος. Το πάθος μένει για να μάθουμε αυτό το μάθημα της συντριβής και αυτό που είπε ο Δαβίδ «καρδία συντετριμμένη και τεταπεινωμένη ο Θεός ούκ εξουδενώση».

Εμείς όμως έχουμε μεγαλώσει και στον κόσμο και στην εκκλησία, που η δικαίωση μας είναι ο εαυτός μας, που θεωρούμε όνειδος την συντριβή, φοβούμεθα την συντριβή, δεν έχουμε κάνει κέντρο ζωή μας αυτήν την συντριβή. Και όταν λέμε συντριβή, όχι αυτό το κλαψούρισμα που φαίνεται το εξωτερικό, εσωτερικά να έχουμε συνείδηση του μέτρου μας, να μπορούμε να αποδεχτούμε την κατάντια μας.

Όχι να την δικαιώσουμε ,να αυτά τα χάλια έχουμε και να ζητούμε το έλεος του Θεού! Αυτή η προσωπική αίσθηση συντριβής είναι που μας συνδέει με την χάρη του Θεού. Όσο ο άνθρωπος επιμένει να νιώσει με την αίσθηση, του χαλαρός και ήρεμος με την δύναμη του και δεν μπαίνει σε αυτόν τον εσωτερικό θρήνο της συνειδητοποίησης του μέτρου του….

Ομιλία του πατρός Βαρνάβα Γιάγκου – Ημερομηνία 01/04/2003

 

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments