«Όσο μα όσο κι αν αργεί… θα ξημερώσει”

Είναι κάτι ψυχές που το βράδυ του Σαββάτου δεν θα μπορέσουν να κατέβουν από τον Σταυρό. Δεν θα καταφέρουν να συμμεριστούν την χαρά της Αναστάσεως. Θέλουν μα δεν σκάει το γέλιο στα χείλη τους.

Σ’ αυτούς λοιπόν θέλω να πώ ό, τι όλοι μας έχουμε περάσει κατά το παρελθόν παρόμοιες αν όχι και ίδιες καταστάσεις. Τότε που όλα μύριζαν κόλαση και δυσκολευόμασταν να βρούμε το άρωμα του παραδείσου. Τότε που ο πόνος σαν βαθύ πέπλο κύκλωνε την ψυχή και η χαρά των πολλών μας κούραζε .

Είναι οι στιγμές αυτές που λές μακάρι να ερχόταν ένας να μου πεί ό, τι κι αυτός πονάει. Να μην νιώθω μόνος σε αυτό το σκοτάδι. 

Όμως ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνάμε και να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό . Ό, τι ο Σταυρός θα γίνει Ανάσταση. Θα έρθει η μέρα που θα γελάσουμε και πάλι. Τώρα μοιάζει μακρινό αλλά θα γίνει.

Να το θυμόσαστε. Όσο μα όσο κι αν αργεί… θα ξημερώσει.

Θεόκτιστος Δικταπανίδης

Πηγή: https://www.facebook.com/ttdikt/posts/2101660686764842

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments