Πάτερ Αθανάσιος Μυτιληναίος: Αυτήν την στιγμή σαν Έλληνες φοβάμαι ότι προκαλούμε τα όρια της ανοχής του Θεού

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

ν ἔτει τρίτῳ τῆς βασιλείας Ἰωακεὶμ βασιλέως Ἰούδα ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκει αὐτήν.
καὶ ἔδωκε Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὸν Ἰωακεὶμ βασιλέα Ἰούδα καὶ ἀπὸ μέρους τῶν σκευῶν οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Σενναὰρ ……

Προσέξτε κάτι που μας κάνει πολλή εντύπωση. Έπεσε η Ιερουσαλήμ, Τα τείχη της υπεχώρησαν στην ακάθεκτη δύναμη του στρατού του Ναβουχοδονόσορος. Τα τείχη υπεχώρησαν; Ακούστε μία λεπτομέρεια.

«ἔδωκε Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ» Τίνος αυτού; Του Ναβουχοδονόσορος, τον Ιωακείμ.

Δηλαδή, ποιός επροστάτευε την Ιερουσαλήμ; Ο Θεός.

Ποιός τώρα παραδίδει την Ιερουσαλήμ στα χέρια του Ναβουχοδονόσορος; Ο Θεός.

Σας κάνει εντύπωση;

Ως να του έδωσε το κλειδί και να του είπε: πάρε το κλειδί της πόλεως και άνοιξε την πόρτα και μπες μέσα. Εγώ σου παραδίδω, εγώ ο Θεός. Εγώ ο οποίος προστατεύω την πόλιν αυτήν, εγώ σου παραδίδω την πόλιν.

Σας κάνει εντύπωση. Είναι διάχυτο και να το ενθυμείστε, γι’ αυτό επιμένω στο σημείο αυτό. Διότι παιδιά η Ιερουσαλήμ είχε πέσει σε βαριές αμαρτίες. Αργότερα τα τρία παιδιά, οι τρεις νέοι, όταν θα τους ρίψει ο Ναβουχοδονόσορ στο καμίνι να τους κάψει όταν δεν θα πέφτουν να προσκυνήσουν την χρυσή του εικόνα, ξέρετε τί θα λέγουν στην προσευχή τους; Κύριε, δικαιολογημένα υποφέρομε ότι υποφέρομε. Γιατί αμαρτήσαμε, γιατί ανομήσαμε, γιατί Σε ξεχάσαμε. Εγκαταλείψαμε τον νόμο σου.

Ο Θεός, χρόνια και χρόνια τους έλεγε να μετανοήσουν. Πολλές φορές επέφερε εναντίον των περιπέτειες πολεμικές αλλά δεν έβαζαν μυαλό.

Δεν μπορούσαν να αντιληφθούν ότι όταν φεύγει κανείς από τον Θεό, παρά τα θαύματα που είχαν δει, παρά την φοβερή προστασία που είχαν δεχθεί, ότι χάνεται ο άνθρωπος όταν απομακρύνεται από τον Θεόν….

Αυτό ακριβώς είναι εκείνο το οποίον προετοιμάζει παιδιά την Πατρίδα μας να πέσει στα χέρια αλλοτρίων, ξένων. Και προσέξτε. Ο Θεός θα μας παραδώσει στα χέρια των αλλοτρίων. Ακούστε. Ο Θεός θα μας παραδώσει.

Βέβαια οι προφήτες που λέγαν τα λόγια αυτά, εθεωρούντο προδόται. Όταν έλεγαν στους Ισραηλίτες ότι μετανοήστε γιατί θα σας παραδώσει ο Θεός στα χέρια των Βαβυλωνίων. Ήδη ο προφήτης Ησαΐας το είχε προφητεύσει….

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Ελλάς – Μανή, Θεκέλ, Φάρες.

…Όλοι οι λαοί της γης εδέχθηκαν την φιλανθρωπία του Θεού. Όλοι οι λαοί όμως εξέπεσαν και ετιμωρήθησαν. Δεν θα ‘θελα παρά μόνο να πάρω την Βυζαντινή Αυτοκρατορία… 

Αν θα πρέπει να φιλοσοφήσουμε, γιατί έπεσε η Πόλις, η Κωνσταντινούπολις; Γιατί υπεδουλώθη εις τους Τούρκους και μένει μέχρι σήμερα υπόδουλος η Κωνσταντινούπολις; Γιατί ο Θεός ανέχεται μεγάλη Ναοί της Πόλεως -η Αγία Σοφία και άλλοι Ναοί- να είναι σήμερα ή τζαμιά ή μουσεία; Γιατί το ανέχεται αυτό ο Θεός;

Η απάντηση παιδιά θα μας δοθεί από την ιστορία του Ισραήλ. Πόσες φορές ο Θεός επέτρεψε να βεβηλωθεί ο ναός ο δικός τους. Για τις αμαρτίες των ανθρώπων κατεστράφη ο ναός του Σολομώντος. Τρεις φορές εκτίσθηκε ο ναός του Σολομώντος. Είναι ο ναός του Σολομώντος, ο ναός του Ζοροβάβελ και ο ναός του Ηρώδου του μεγάλου. Τρεις φορές εκτίσθηκε ο ναός για να καταστραφεί…. Γιατί το επέτρεψε αυτό ο Θεός; Διότι οι Εβραίοι είχαν αμαρτήσει πολύ.

Έτσι και οι Βυζαντινοί παιδιά, είχαν αμαρτήσει πολύ. Γι’ αυτόν τον λόγο ήρθε η ώρα της πτώσεως. Ψάχνουν να βρουν πολλά αίτια. Μάλιστα το πιο αστείο είναι τούτο. Βρέθηκε, λέγει, μια πορτούλα ανοιχτή -η κερκόπορτα όπως ξέρετε. Μια πορτούλα βρέθηκε ανοιχτή και από εκεί μπήκαν οι Τούρκοι. Πορτούλα βρέθηκε ανοιχτή; Μέχρι τότε ποιός προστάτευε την Πόλη; Ο Θεός. Τώρα αίρεται η προστασία του Θεού.
 ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων

Τί πόρτες κλειστές, τί ανοιχτές, τί μεγάλα ή μικρά τείχη, εάν ο Θεός δεν φυλάξει την πόλη, μάταια φυλάσσουν οι στρατοί.

Παιδιά, το όριον της ανοχής του Θεού είχε φθάσει. Η Πόλις έπεσε. Οι αμαρτίες ήσαν πολλές. Έτσι και εδώ τώρα, υπάρχουν λαοί που γεννιόνται και πεθαίνουν.

Αυτήν την στιγμή σαν Έλληνες φοβάμαι ότι προκαλούμε τα όρια της ανοχής του Θεού. Ακούστε παιδάκια μου, προκαλούμε τα όρια της ανοχής του Θεού. Το πήρατε είδηση αυτό; Με τις φοβερές μας αμαρτίες, προπαντός με την φοβερή μας αποστασία από τον Θεό. Το ξέρετε αυτό;

Ο Βαλτάσαρ είχε πάρει τα σκεύη του ναού και γλεντούσε. Μα εμείς είμαστε χειρότεροι από τον Βαλτάσαρ, διότι εμείς είμεθα αυτοί που σήμερα βεβηλώνουν τα Άγια. Είναι Χριστιανοί. Ο Βαλτάσαρ επιτέλους ήταν ειδωλολάτρης. Είναι Χριστιανοί αυτοί που βεβηλώνουν σήμερα, αυτοί που βαπτίσθηκαν. Βρίζουν καπηλικότατα, δεν σέβονται τίποτε, ούτε τα Άγια Μυστήρια, ούτε την Εκκλησία, ούτε τον Θεόν. Και τους βλέπετε και καταφέρονται εναντίον παντός Οσίου και Ιερού και Αγίου χωρίς ντροπή και χωρίς φόβο. Αδεώς. Αδεώς θα πει, χωρίς φόβον, χωρίς δέος.

Πες τε μου. Τι μας περιμένει; Δεν ήλθε ακόμη η οργή του Θεού, κρέμεται όμως όπως ένα μελανοφόρον σύννεφο, ένα καταιγιδοφόρον σύννεφο πάνω από τα κεφάλια μας, έτοιμο να πέσει η βροχή. Πολλές φορές άμα βλέπουμε ένα πολύ μαύρο σύννεφο από πάνω, λέμε «γρήγορα στο σπίτι γιατί ετοιμάζεται πολύ μεγάλη μπόρα».

Ο Χριστός μας είπε το εξής: Το πρόσωπο του ουρανού, του μετεωρολογικού ουρανού, μπορούμε και το διαβάζουμε -λέμε, «έρχεται μπόρα»- το πρόσωπο όμως του ουρανού με την πνευματική σημασία, γιατί δεν το διαβάζουμε; Ο Χριστός μας ήλεγξε γι’ αυτό και είπε, γιατί δεν βλέπετε το νόημα των καιρών; Δεν βλέπετε τί έρχεται σε σας; Τότε εις τους Εβραίους ήτο η επισκοπή του Θεού, η επίσκεψις του Θεού.

Οι Εβραίοι δεν εδέχθηκαν την επίσκεψη αυτή που είναι η μοναδική στην ιστορία. Το άκρον άωτον της επισκέψεως του Θεού, που ο Θεός έγινε άνθρωπος και ήλθε και επεσκέφθη τους ανθρώπους. Επεσκέφθη αυτήν την ταλαίπωρη ιστορία μας και μπήκε μέσα στην ιστορία μας και έγινε ιστορία. Και τότε, το είπε ο Χριστός, αχ, λέει, Ιερουσαλήμ, δεν αντελήφθης την επισκοπή σου, δεν αντελήφθης την επίσκεψη που σου έκανε ο Θεός. Θα εγκαταληφθείς και θα μείνεις έρημη.

Έτσι παιδιά αυτό ζητούσε τότε ο Χριστός, οι άνθρωποι να αντιλαμβάνονται τα σημεία των καιρών, τα πνευματικά σημάδια.

Παιδάκια μου. Εσείς τα βλέπετε τα πνευματικά σημάδια; Υπάρχει πολλή αμαρτία στον κόσμον αυτόν και κρέμεται από πάνω μας η απειλή, έτοιμη να ξεσπάσει. Μα σήμερα, μα αύριο, μα ύστερα από ένα μήνα, μα ύστερα από έναν χρόνο, μα ύστερα από δέκα χρόνια, δεν ξέρω, αυτά είναι μακροπρόθεσμα πράγματα, αλλά η απειλή εάν δεν μετανοήσουμε -και όπως δείχνουμε δεν μετανοούμε αλλά πηγαίνουμε απ’ το κακό στο χειρότερο- η απειλή είναι από πάνω μας.

Κι όπως έπεσε μέσα σε μία νύχτα η ένδοξη, η υπερήφανη, η υπερφίαλη Βαβυλώνα, έτσι θα πέσει και η Ελλάς. Θα πέσει η Ελλάς. Ναι. Θα πέσει η Ελλάς δυστυχώς.

Παιδιά οδυρόμαστε. Βλέπομε το κακό αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Το βλέπομε. Έρχεται. Δεν μπορούμε. Και βλέπουμε [από] αυτούς τους ανθρώπους μας που μιλάμε την ίδια γλώσσα και κάνουμε τον ίδιο Σταυρό να έρχεται η απειλή να χαθούμε. Δεν είναι κάτι που θα προκαλούσε πολλά δάκρυα όταν βλέπει κανείς αυτά;

…ο Θεός σφραγίζει τους δικούς Του.

Τι θα πει «σφραγίζει»; Θα πει, βάζει την σφραγίδα της προστασίας Του. Ποιάς προστασίας Του; Να μην πάθει κανείς κακό; Είναι και αυτό αλλά αυτό είναι το λιγότερο, δεν έχει πολλή σημασία. Βάζει την σφραγίδα του Τιμίου Σταυρού που είναι η άκτιστη ενέργεια του Τιμίου Σταυρού για να προστατευθούν οι πιστοί Του να μην προδώσουν την Πίστη, να μην πέσουν. Μπορεί να γίνουν Μάρτυρες αλλά αυτό είναι προς τιμή τους… Αυτό είναι το μεγάλο θέμα: να μην πέσουν. Ο Θεός ξέρει τους δικούς Του και βάζει την σφραγίδα την δική του -θα το πω άλλη μια φορά- για να μην πέσουν σε μια διεφθαρμένη εποχή….

Αλλά πρέπει όμως να προετοιμαζόμαστε. Είδατε ο Δανιήλ παιδιά; Είδατε ο Δανιήλ; Βλέπει το κακό. Τί μπορούσε να κάνει; Τί μπορούσε να κάνει, αν και είχε πολύ μεγάλη θέση μες την Βαβυλώνα; Τί μπορούσε να κάνει όταν έβλεπε να ξεχειλάει η αμαρτία και η ειδωλολατρεία; Τι μπορούσε να κάνει; Αλλά εκείνον όμως τον προστατεύει ο Θεός και παρακάτω τον βλέπουμε να είναι πάλι στην αυλή, όχι πια της Βαβυλώνος αλλά της Μηδοπερσικής αυλής. Βεβαίως θα περάσει περιπέτειες ο Δανιήλ. θα το δούμε την ερχομένη φορά αυτό. Θα τον πετάξουν μέσα στα λιοντάρια, να τον φάνε τα λιοντάρια. Αλλά όμως ο Δανιήλ όπου και να πέσει, όπου και να βρεθεί, μένει ακέραιος.

Οι τρεις Παίδες μπήκαν στο καμίνι. Έμειναν ακέραιοι. Ο Δανιήλ πέφτει στον λάκκο των λεόντων. Μένει ακέραιος. Έτσι κι εμείς όταν βρυχώνται οι λέοντες, οι λέοντες της αμαρτίας -όπως λέει ο Απόστολος Πέτρος, ο διάβολος ως λέων ωρυόμενος γυρίζει στους δρόμους των πόλεων ζητών τίνα να καταπίη, ζητώντας ποιον να καταπιεί- εμείς πρέπει να προσέχουμε.

Σας δίνω ένα μήνυμα. Το μήνυμα να προσέχουμε. Το μήνυμα να μείνουμε όρθιοι. Να μην συνθηκολογήσουμε με την αμαρτία. Αν οι συμμαθήτριές σας σας λέγουν, «Πάμε στο πάρτυ. Πάμε στην ντισκοτέκ. Πιάνουμε φίλο;» Εσείς θα πείτε «Όχι. Δεν το θέλει ο Θεός. Όχι.»

Και όταν μάθουμε να λέμε αυτό το ΟΧΙ στην αμαρτία, τότε παιδιά θα έχουμε την ευλογία του Θεού. Αυτά έρχεται να μας διδάξει η φοβερή αυτή ιστορία του Βαλτάσαρ, ο οποίος όπως σας εξήγησα μέσα σε μία νύχτα έχασε την ζωή του.

Μην το ξεχνάτε: ΜΑΝΗ ΘΕΚΕΛ ΦΑΡΕΣ

Μετρήθηκες. Ζυγίστηκες. Βρέθηκες λειψός, γι’ αυτό θα τιμωρηθείς.

Είναι τρεις φοβερές λέξεις. Πρέπει συνεχώς να αντηχούν στα αυτιά μας. Πρέπει, ο Θεός να μας φυλάξει, όταν θα μας μετρήσει και όταν θα μας ζυγίσει να μην βρεθούμε λειψοί. Να μην βρεθούμε υστερούντες αλλά να βρεθούμε πλήρεις και γεμάτοι από αρετές και χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Αυτά παιδιά μου είχα να σας πω απόψε.

Απομαγνητοφώνηση Φαίη-https://www.youtube.com/watch?v=P1RqI_6DOrY

Πηγή: https://iconandlight.wordpress.com/2020/12/16/55442/

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments