Ποιοι ήταν οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα. Γιατί δεν αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Σε τι ηλικίες έκαναν την Παναγία. Που βρίσκονται οι τάφοι τους. 9 Σεπτεμβρίου

Η Παναγία αποτέλεσε το επίκεντρο της αγάπης και της τιμής των χριστιανών ήδη από τους πρώτους αιώνες της νέας πίστης, γιατί ως πάναγνη γυναίκα επιλέχθηκε για την κυοφορία του Θεανθρώπου.

Μόνο που η Καινή Διαθήκη δεν αποκαλύπτει και πολλά για την καταγωγή και τη ζωή της Κεχαριτωμένης.

Την ώρα που οι πρωτοχριστιανοί θέσπισαν τόσες και τόσες γιορτές προς τιμήν της, τα τέσσερα Ευαγγέλια δεν μίλησαν παρά αποσπασματικά για τη σημαντικότερη γυναικεία μορφή των Γραφών.

Η Παρθένος Μαρία καταγόταν από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και ήταν η μητέρα του Χριστού.

Αυτό μας λένε οι τέσσερις Ευαγγελιστές, περιγράφοντας λεπτομερώς τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και κάνοντας αποσπασματικές αναφορές στο πρόσωπό της στο περιθώριο της βιογραφίας του Ιησού.

Οι βιβλικοί μελετητές έχουν καταλήξει πως η απουσία επαρκών βιογραφικών στοιχείων για την Παναγία οφείλεται στο απλό γεγονός πως η Καινή Διαθήκη αναφέρεται αποκλειστικά στα έργα και τις ημέρες του Χριστού.

Για τους Άγιους Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα, αλλά και τα άλλα μεγάλα στιγμιότυπα της ζωής της Υπεραγίας Θεοτόκου (Εισόδια, Κοίμηση και Ανάληψη), μας μιλά διεξοδικά το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, ένα από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα που πραγματεύεται τα σχετικά με τη Θεοτόκο, τη γέννηση του Χριστού και τον θάνατο του αρχιερέα Ζαχαρία.

Ήταν μάλιστα από την αρχή τόσο δημοφιλές και αγαπητό λαϊκά που όχι μόνο διαδόθηκε στα πέρατα του χριστιανικού κόσμου, αλλά έφτασε να επηρεάσει και τη λατρευτική εκκλησιαστική παράδοση σε Ανατολή και Δύση.

Ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Το όνομα Ιωακείμ είναι εβραϊκή λέξη και σημαίνει “ο υπό του Θεού ανυψωθείς”.

Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο.

Ο Άγιος Ιωακείμ ήταν πολύ πλούσιος και συνήθιζε να προσφέρει διπλά τα δώρα του στο Ναό, λέγοντας: ‘‘Ας είναι ένα μέρος της περιουσίας μου για το λαό και ένα άλλο αφιερωμένο στον Κύριο μου για να συγχωρεί τις αμαρτίες μου και για τον εξιλασμό μου’’.

Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του ιερέως Ματθάν από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας από τη φυλή του Ιούδα.

Το εξελληνισμένο όνομα Άννα προέρχεται από το εβραϊκό Χάννα που σημαίνει «εύνοια, χάρη», εκείνη, στην οποία επεδείχθη η ευμένεια και η χάρις του Θεού. 

Η Άννα είχε δύο αδελφές, τη Μαρία, μητέρα της Σαλώμης και την Σοβή, μητέρα της Ελισάβετ, η οποία γέννησε τον Πρόδρομο.

Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα ήταν ευσεβείς και δίκαιοι άνθρωποι, με φόβο Θεού. Πρόσεχαν στη ζωή τους και ρύθμιζαν τις πράξεις τους σύμφωνα με το θείο νόμο. Έζησαν με ταπείνωση στην αφάνεια.

Η παράδοση μας πληροφορεί ότι η κατοικία των Αγίων Ιωακείμ και Άννα ήταν κοντά στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά στα Ιεροσόλυμα.

Αλλά το ζεύγος Ιωακείμ και Άννα δεν είχαν παιδιά. Και το άτεκνο ζευγάρι, ο άτεκνος άνδρας μα περισσότερο η άτεκνη γυναίκα, εθεωρείτο από το σύνολο της κοινωνίας αμαρτωλό και έτσι ήταν πάντοτε περιφρονημένο και ντροπιασμένο από τον Θεό όπως αυτοί νόμιζαν, τελικά όμως  από τους ίδιους τους ανθρώπους.

Κανένας δεν έτρωγε ψωμί μ’ αυτόν που δεν είχε παιδί. Όταν πήγαινε στην Εκκλησία καθόταν τελευταίος και αν έκανε θυσία ή έδινε προσφορά στον ναό, συνηθιζόταν να την δίνει τελευταίος στον Ιερέα. 

Έτσι και το θεάρεστο ζευγάρι μας, παρά το γεγονός ότι ήταν από ευγενή και πλούσια οικογένεια, είχε την κατακραυγή του κόσμου που δεν συναναστρέφονταν μαζί τους επειδή τους θεωρούσαν μιάσματα, ανθρώπους αμαρτωλούς και τιμωρημένους από τον Θεό με ποινή την ατεκνία τους.

Απογοητευμένος ο Άγιος Ιωακείμ, κατευθύνθηκε στην έρημο, όπου έστησε τη σκηνή του, νήστεψε επίσης σαράντα μερόνυχτα μονολογώντας: Δεν θα κατεβώ ούτε για φαγητό ούτε για ποτό, έως ότου με επισκεφτεί ο Κύριος, ο Θεός μου, και θα είναι τροφή και ποτό η προσευχή μου.

Η Άννα, από την άλλη, «θρηνούσε δύο θρήνους και οδυρόταν δύο οδυρμούς, έλεγε: ‘‘Θα οδύρομαι για τη χηρεία μου, θα οδύρομαι για την ατεκνία μου’’» και ικέτευε συνεχώς τον Θεό: «Θεέ των πατέρων μας, ευλόγησε με και εισάκουσε τη δέηση μου, όπως ευλόγησες τη μήτρα της Σάρρας και της έδωκες υιό, τον Ισαάκ… καί ἄν γεννήσω εἴτε ἀρσενικό εἴτε θηλυκό, νά Σού τό χαρίσω μέ ὅλη μου τή χαρά καί νά τό φέρω στό Ναό Σου νά τό ἀφιερώσω» (2.4).

Ο Θεός που αγαπάει το πλάσμα Του, είδε τα δάκρυα και τους αναστεναγμούς τους και απάντησε στις θερμές προσευχές τους. Και πως έγινε τούτο;

Έστειλε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στον Ιωακείμ που ήταν στο βουνό και του λέγει: «Χαῖρε Ἰωακείμ, καί εὐφραίνου, ἐγώ εἶμαι Ἀρχάγγελος Κυρίου καί ἦλθα νά σού πῶ, ὅτι πρόκειται νά γεννήσεις μία θυγατέρα, πού θά γεννήσει ἀπό τήν παρθενία τῆς τόν Βασιλιά τοῦ κόσμου καί Θεό. Ἄφησε λοιπόν τήν πολλή σου λύπη καί πικρία τῆς ψυχῆς σου καί πήγαινε στό σπίτι σου χαρούμενος. Φτάνουν οἱ τόσο πολλοί κόποι καί ἀναστεναγμοί. Ἄκουσε ό  Θεός τή δέησή σου. Μόνο πήγαινε, πιστεύοντας στούς λόγους μου καί δόξαζε τό Θεό.»

Αυτά είπε ο Αρχάγγελος στον Ιωακείμ και έφυγε αμέσως και πήγε στην Άννα και της είπε τα εξής: «Ἄννα, Ἄννα, ἐπήκουσε Κύριος της δεήσεώς σου καί συλλήψει καί γεννήσεις, καί λαληθήσεται τό σπέρμα σου ἐν ὅλη τή οἰκουμένη». Καί εἶπεν Ἄννα, «ζῆ Κύριος ὁ Θεός μου, ἐάν γεννήσω εἴτε ἄρρεν, εἴτε θῆλυ, προσάξω αὐτό δῶρον Κυρίω τῷ Θεῶ μου καί ἔσται λειτουργῶν αὐτῶ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ».

Κι έτσι ο Ιωακείμ εγκαταλείπει την αυτοεξορία του στην έρημο και επιστρέφει στην Ιερουσαλήμ, καλώντας τους βοσκούς του να του φέρουν 10 πρόβατα, 12 μοσχάρια και 100 κατσίκια για να τα προσφέρει στους ιερείς και τον λαό.

Η Άννα τον συνάντησε με το κοπάδι του στην πύλη της Ιερουσαλήμ, όπου «έτρεξε και κρεμάστηκε στο λαιμό του λέγοντας: ‘‘Τώρα ξέρω καλά ότι ο Κύριος, ο Θεός μου έδωκε πλούσια την ευλογία Του, γιατί να που η χήρα δεν θα είναι πια χήρα και να που η άτεκνος θα συλλάβει’’» (4.3).

Η Αγία Άννα συνέλαβε την κόρη της την επομένη των χαρμόσυνων μαντάτων και γέννησε μετά από 9 μήνες ένα χαριτωμένο και όμορφο κοριτσάκι ξεπλένοντας την ντροπή της ατεκνίας. Επηκολούθησαν ευτυχείς ημέρες απερίγραπτης χαράς για τους ευσεβείς και Δικαίους Ιωακείμ και Άννα.

Και τότε συνεχίσθηκαν οι προσευχές, προσευχές ευχαριστίας πια με δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης στο Θεό, και δεν ξεχάστηκαν μέσα στην πελώρια χαρά τους, δεν χάθηκαν μέσα στην ευτυχία της μητρότητας και της πατρότητας, δεν τους συνεπήρε ο ενθουσιασμός τους, μα εξακολούθησαν και μάλιστα με μεγαλύτερο σθένος να ευγνωμονούν τον Θεό για όλα τα αγαθά που τους χάρισε. Ποιος αλήθεια μπορεί να περιγράψει τη ευτυχία τους εκείνη, που επακολούθησε;

Στις οχτώ μέρες από τη γέννηση ενός παιδιού, ήταν συνήθεια στους Εβραίους, οι γονείς να καλούν τους ιερείς, να τους φιλεύουν και να βάζουν το όνομα του παιδιού (μια συνήθεια που υπάρχει και στις μέρες μας όπου ο ιερέας καλείτε στο σπίτι, συνήθως την όγδοη ημέρα μετά την γέννηση του παιδιού, για να διαβάσει την ευχή της πρώτης ημέρας αλλά και την ευχή της ονοματοδοσίας του βρέφους αν οι γονείς έχουν αποφασίσει).

Σύμφωνα με τη συνήθεια λοιπόν αυτή, ο Άγιος Ιωακείμ και η Αγία Άννα καλέσανε τους ιερείς στο σπίτι τους, τους φιλέψανε ότι καλύτερο είχαν, για να ευχηθούν και για να βάλουν το όνομα τής θυγατέρας τους.  Την ονομάσανε “Μαριάμ”.

Το όνομα Μαριάμ σημαίνει Βασίλισσα. Σημαίνει επίσης, δώρο, ελπίδα, κυρία, Ωραία. Ήταν η πιο άγια γυναίκα, Άφθαρτη και Αμόλυντη και γι’ αυτό λέγεται Παναγία.   

Αναλυτικά όμως, σύμφωνα με μίαν άλλη ερμηνεία κάθε γράμμα του ονόματος της αντιστοιχεί στις λέξεις: Μόνη Αύτη Ρύσεται Ιού Άπαντας Μισοκάλου. Δηλαδή: Μόνη αυτή θα γλυτώσει τους ανθρώπους από το φαρμάκι του Διαβόλου, δηλαδή την αμαρτία.

«Καθώς περνούσαν οι μήνες, το παιδί μεγάλωνε. Όταν έγινε δύο ετών, είπε ο Ιωακείμ στην Άννα: ‘‘Ας την οδηγήσουμε στο ναό του Κυρίου, για να εκπληρώσουμε την υπόσχεση που δώσαμε, μήπως μας στείλει ο Κύριος την οργή Του και δεν γίνει δεκτό τότε το Δώρο μας’’.

Η Άννα τότε απάντησε: Ας περιμένουμε το τρίτο έτος, για να μην αποζητήσει το κορίτσι τον πατέρα ή την μητέρα. Και o Ιωακείμ είπε: Ας περιμένουμε.

Μόλις περάσανε τα τρία χρόνια, η Αγία Άννα είπε: Μόνο να γίνει αυτό που έταξα στο Θεό και ας μείνω χωρίς κληρονόμο, και ας μείνουν τα υπάρχοντα μου σε χέρια άλλων”.

Μαζέψανε οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα τις παρθένους της γειτονιάς, για να πάνε με λαμπάδες την χαριτωμένη κόρη τους στο Ναό.

Τον καιρό εκείνο, ήταν αρχιερέας ο Ζαχαρίας, ο Προφήτης και πατέρας του Προδρόμου. Αυτός μόλις είδε την Παναγία, τη γνώρισε αμέσως. Στάθηκε και της είπε πολλά εγκώμια.

Μετά γύρισε και στους γονείς της και τους είπε: «Εὐλογημένο καί χαριτωμένο ἀντρόγυνο, χαίρεσθε καί ἀγαλλιάσθε, γιατί ἀξιωθήκατε νά γίνετε γονεῖς τέτοιας θυγατέρας. Ἐσεῖς ξεπεράσατε τούς προπάτορές μας καί τούς πατέρες μας. Ἐσεῖς γεννήσατε τήν Βασίλισσα τοῦ κόσμου. Ἐσεῖς θά δοξασθῆτε ἀπό τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους».

Τότε η Αγία Άννα είπε στον Αρχιερέα: «Πάρε Ἀρχιερέα, τή θυγατέρα μου. Μᾶλλον τή θυγατέρα τοῦ Θεοῦ. Δέξου τήν καθαρή καί ἀμόλυντη καί ὑψηλότερη τῶν οὐρανῶν. Βάλτην μέσα στό Ναό γιατί ἐκεῖ της ἀξίζει νά κατοικῆ. Ἁγία εἶναι, σέ καθαρό τόπο τοποθέτησε τήν στά χέρια τοῦ Θεοῦ παράδωσε τήν σέ τόπο ἅγιο βάλτην ν’ ἁγιάση. Πάρε, Ζαχαρία, τήν κόρη μου, καί ἀφιέρωσε την στό Ναό γιατί έτσι την τάξαμε.

Η Παναγία δεν θα ξαναζούσε δίπλα στους γονείς της, καθώς από τον Ναό βγήκε στα 12 της χρόνια και οι γονείς της είχαν πεθάνει εντωμεταξύ.

Η παράδοση μας πληροφορεί ότι ο Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Μαρίας σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.

Την δε Θεοτόκο απέκτησαν θαυματουργικά σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα. Η Θεοτόκος ήταν 11 ετών όταν έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς της. Βρισκόταν ακόμη στο Ναό των Ιεροσολύμων.

Οι τάφοι τους βρίσκονται στον Τάφο της Παναγίας, στο 24ο από τα 49 σκαλοπάτια που κατεβαίνει ο επισκέπτης. Να αναφερθεί ότι και οι δύο τάφοι είναι άγια θυσιαστήρια.

Όπως μας λέει και το απολυτίκιο Αγίων Ιωακείμ και Άννης: «Η Δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και η Άννα ως του Θεού αγχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημίν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ’ ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς».

Η πανσοφία του Θεού, δοκιμάζοντας την υπομονή των δικαίων αυτών ανθρώπων, ετοίμαζε έργο θαυμαστό. Προετοίμαζε τον πατέρα και την μητέρα, της μητέρας του Θεού.

Αφήνει τον Ιωακείμ και την Άννα να δοκιμαστούν για να αναδειχθούν «εύχρηστα σκεύη ελέους», με τα οποία σκεύη, ως όργανα θα απεργασθεί ο Θεός τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

Το ζεύγος Ιωακείμ και Άννα εξελέγη ως καλή ρίζα που θα δώσει το θαυμαστό βλαστό της Θεοτόκου Μαρίας, χάρη στην υπεροχή της αρετής και της ευσεβείας τους και γίνονται με θαυμαστό τρόπο σε προχωρημένη ηλικία γονείς.

Η στείρα και γερόντισσα Άννα έδωσε τον πλέον καλλίκαρπο βλαστό του ανθρωπίνου δένδρου, τον ωραιότερο καρπό, του οποίου η χάρις και η ευωδία έφερε τον ουρανό στη γη.

Η Σύναξη των Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης γιορτάζεται στην ορθόδοξη παράδοση στις 9 Σεπτεμβρίου, μία μέρα μετά τη Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου.   

Λείψανα των θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, βρίσκονται στο Κειμηλιαρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής της Εκκλησίας της Κύπρου. Πρόκειται για μικροτεμάχια λειψάνων εκ της δεξιάς χειρός του Αγίου Ιωακείμ (αριστερά) και της Αγίας Άννας (δεξιά) σε απλή, σύγχρονη, αλλά πρωτότυπη και καλαίσθητη λειψανοθήκη.

Στο Άγιο όρος, στη Σκήτη της Αγίας Άννας, σώζεται μέρος από το αριστερό πόδι της Αγίας και αγιάζει αυτούς που πηγαίνουν και το προσκυνούν. Οι Αγιαννανίτες μοναχοί φυλάσσουν το σεπτό Λείψανό της  με απεριόριστη πίστη και ευλάβεια, ενώ στην καθημερινότητά τους η Αγία Άννα φαντάζει σαν να είναι ένα προσφιλές και πολύ αγαπητό τους πρόσωπο που διάγει μαζί την καθημερινή ζωή τους, ενώ στις συνομιλίες τους δεν την προσφωνούν τόσο με το όνομά της, αλλά με την γλυκιά επωνυμία «η γιαγιά».

Επίσης στο Άγιο Όρος και στην Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική Μονή Κουτλουμουσίου βρίσκεται άφθορο μέρος του δεξιού ποδός της Αγίας Άννας και φυλάσσεται ως πολύτιμος θησαυρός, ενώ μέρος της αριστεράς χειρός της Αγίας βρίσκεται στην Ιερά Μονή Σταυρονικητά, του Αγίου Όρους.

Αποτμήματα όμως του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται και στην ομώνυμη Μονή Λυγαριάς Λαμίας και στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Μέρος της αδιαφθόρου σαρκός της Αγίας Άννας βρίσκεται στη Συλλογή της ρωμαιοκαθολικής Διεθνούς Σταυροφορίας Αγίων Λειψάνων, ενώ ένας καρπός της Αγίας βρίσκεται στο ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Παύλου «εκτός των τειχών» της Ρώμης

Πηγές:

http://kathariotisa.blogspot.com/2014/07/blog-post_24.html

https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/4779333/oi-goneis-tis-panagias-poy-den-anaferontai-stin-agia-grafi

http://users.sch.gr/aiasgr/Agiologia/Dikaioi/Agioi_Iwakeim_kai_Anna.htm

https://www.romfea.gr/pneumatika/16855-pou-briskontai-oi-tafoi-ton-agion-theopatoron-ioakeim-kai-annis

https://leipsanothiki.blogspot.com/2014/03/287.html

https://www.neakriti.gr/article/kriti/irakleio/1521361/stin-kriti-ta-iera-leipsana-ton-agion-theopatoron-ioakeim-kai-annis/

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments