«Κανένα σκυλί δεν γεννιέται δολοφόνος» – Εκπαιδευτές και εκτροφείς εξηγούν τι πρέπει να γνωρίζουμε

Ροτβάιλερ: Εκπαιδευτές και εκτροφείς εξηγούν τι πρέπει να γνωρίζουμε

Υπάρχουν Ροντβάιλερ που έχουν σώσει παιδιά, λένε εκπαιδευτές και περιγράφουν τι πρέπει να έχουν κατα νου όσοι αποκτούν σκυλιά αυτής της ράτσας.

“Αν είναι ισορροπημένο το ζώο, δεν μπορεί να εκδηλώσει τέτοια συμπεριφορά, οποιοδήποτε σκυλί δεν μπορεί να εκδηλώσει τέτοια συμπεριφορά”.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν εκτροφείς και εκπαιδευτές με τους οποίους επικοινώνησε το News 24/7 με αφορμή το περιστατικό με το Ροτβάιλερ που επιτέθηκε σε μωράκι 3 μηνών με αποτέλεσμα το θάνατο του βρέφους.

Οι ειδικοί εξηγούν οτι το Ροτβάιλερ, που πολλές φορές έχει βρεθεί στο στόχαστρο όταν συμβαίνουν τέτοιου είδους περιστατικά, “είναι ανθρωποκεντρικός σκύλος. Θα δώσει τα πάντα για την οικογένεια, θέλει να είναι μέσα στην οικογένεια.  Δεν είναι αυτό που νομίζει ο κόσμος, οτι πρέπει να είναι αλυσοδεμένο και να φυλάει μάντρες, κοτέτσια και στάβλους”.

“Απο τη φύση του το Ροτβάιλερ είναι μια ράτσα που δένεται πολύ με την οικογένεια” λέει ο εκπαιδευτής σκύλων Γεράσιμος Μπατιστάτος.

Προσθέτει οτι “καλό θα είναι τα σκυλιά να εκπαιδεύονται από μικρή ηλικία έτσι ώστε να εκπαιδεύεται και ο ιδιοκτήτης κατάλληλα για να μπορεί να διαχειριστεί οποιαδήποτε θέματα και πόσω μάλλον τόσο σημαντικά, όπως αυτό που συνέβη στα Γλυκά Νερά”.

“Αυτό μπορεί να συμβεί με οποιοδήποτε σκύλο, που ο ιδιοκτήτης δεν έχει μεριμνήσει στο να το εκπαιδεύσει σωστά και δεν το έχει αφομοιώσει σαν μέλος της οικογένειας με σωστούς κανόνες”, εξηγεί η εκπαιδεύτρια και εκτροφέας Ροτβάιλερ, Δήμητρα Βατού.

“Συνήθως στοχοποιείται η φυλή χωρίς λόγο. Χιλιάδες φορές έχω ακούσει από πελάτες μου οτι αντίστοιχα Ροτβάιλερ που έχουν σώσει παιδιά και σπίτια, αλλά αυτά τα περιστατικά δεν έρχονται στη δημοσιότητα. Δυστυχώς μόνο όταν υπάρχει κάτι κακό, στοχοποιείται η φυλή. Δεν είναι έτσι” συμπληρώνει.

Περιγράφοντας τον χαρακτήρα των σκυλιών, αποσαφηνίζει πως “τα ροτβάιλερ παγκοσμίως εκτός από σκυλιά- φύλακες, είναι σκυλιά οικογένειας, που μπορούν να ενταχθούν πάρα πολύ καλά σε αυτήν. Προϋποθέσεις απαραίτητες η ισορροπημένη η εκτροφή, δηλαδή να έχει αποκτηθεί με σωστό τρόπο από έναν σωστό εκτροφέα που ξέρει τα χαρακτηριστικά, που έχει ελεγμένα σκυλιά για τα χαρακτηριστικά της φυλής”.

“Ενα Ροτβάιλερ”, συνεχίζει, “δεν είναι ένας μαύρος σκύλος με καφέ σημάδια. Είναι ένας σκύλος που έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Υπάρχουν Ροτβάιλερ που γεννιούνται κάτω από σκαλιά. Αυτό δεν είναι τυποποιημένο σκυλί για να έχει τα χαρακτηριστικά που πρέπει. Ο σωστός εκτροφέας που νοιάζεται για να προχωρήσει η φυλή έχει κάνει κάποια τεστ χαρακτήρα στο σκυλί, εξετάσεις για την υγεία του και στη συνέχεια αποκτάμε ένα σκυλί με υπευθυνότητα”.

“Όταν το αποκτήσεις από σωστό εκτροφέα που ξέρει τη φυλή, είσαι σίγουρος για το σκυλί που παίρνεις. Δηλαδή ένα σκυλί που έχει φύγει σωστά απο τη μητέρα του, σε 8 εβδομάδες από τη γέννησή του, που έχει κοινωνικοποιηθεί με τα αδέρφια του..”

“Δυστυχώς όσοι παίρνουν ένα Ροτβάιλερ το παίρνουν για φύλαξη. Δεν είναι εργαλείο το σκυλί. Για να σε φυλάξει πρέπει να έχει νιώσει την αγάπη, για να μπορεί να το κάνει μέσα από την καρδιά του. Δεν είναι εργαλείο, είναι σύντροφος. Αν δεν είναι σύντροφος, κάτι έχει σπάσει σε αυτήν την αλυσίδα” καταλήγει η κα Βατού.

Πηγή: https://www.news247.gr/koinonia/ekpaideytes-ektrofeis-epithesi-rotvailer-vrefos.7499638.html Βέτα Μεγάλου

Σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο σκύλος

Με αφορμή το τραγικό συμβάν που συνέβη σήμερα με το Ροτβάιλερ, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε κάποια σημαντικά σημεία που κατά την γνώμη μου μας αφορούν όλους.

Η επιθετική συμπεριφορά που μπορεί να εκδηλώσει ένας σκύλος είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα και μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους όπως το γενετικό υπόβαθρο, ορμονικές διαταραχές, παθολογικές καταστάσεις…

Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις ευθύνεται ο άνθρωπος, η λανθασμένη ανατροφή που παρέχει, η μεγάλη άγνοια και σίγουρα η προχειρότητα με την οποία μπορεί κάποιος να υιοθετήσει ένα ζώο. Σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο σκύλος.

Ένα επιθετικό σκυλί δεν είναι ένα «κακό σκυλί». Οι έννοιες του «καλού» και του «κακού» της ανθρώπινης ηθικής δεν υπάρχουν στα σκυλιά και γενικότερα στο ζωικό βασίλειο.

Έχουν δικό τους κώδικα συμπεριφοράς, και θα ήταν θεμιτό να σταματήσουμε να τα αντιμετωπίζουμε ανθρωποκεντρικά. Εφόσον σήμερα τα έχουμε ως κατοικίδια και συμβιώνουμε μαζί τους, είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλάβουμε τις ιδιαιτερότητες του είδους, και να τις σεβόμαστε.

Η σχέση σκύλος-παιδί είναι δύσκολη και συχνά υπάρχει πρόβλημα κατανόησης και επικοινωνίας και από τις δύο πλευρές. Ένα σκυλί που δεν είναι εξοικειωμένο με τα παιδιά συχνά τα αντιμετωπίζει ως απειλή, καθώς δεν συμπεριφέρονται συνηθισμένα σαν τους ενήλικες κηδεμόνες του: κάνουν απότομες κινήσεις, φωνάζουν, κλαίνε δυνατά, τρέχουν, παίζουν περίεργα..

Ο σκύλος φοβάται, και μπορεί, εάν δεν υπάρχει κατανόηση εκ μέρους των γονιών και δεν καταλαβαίνουν τα προειδοποιητικά σημάδια της συμπεριφοράς του, να επιτεθεί.

Η επίθεση ενός σκύλου είναι το μοναδικό και τελικό μέσο που διαθέτει για να προστατευτεί, και δεν είναι κάτι που απολαμβάνει να κάνει, αλλά αποτελεί απάντηση στα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει.

Και αυτό ανεξάρτητα φυλής. Πράγματι η φυλή (Ροτβάιλερ στη συγκεκριμένη περίπτωση) δεν αποτελεί αξιόπιστο μέσο πρόληψης μιας συμπεριφοράς. Οποιοδήποτε ζώο μπορεί κάποια στιγμή να παρουσιάσει επιθετικότητα, είτε είναι Πιτμπουλ, είτε είναι Τσιουαουα.

Η στιγματοποίηση συγκεκριμένων φυλών ως επιθετικές είναι λανθασμένη. Από γενετική άποψη περισσότερο νόημα θα είχε να εστιάσουμε στην άμεση οικογένεια του σκύλου και όχι στη ράτσα γενικότερα. Το ζήτημα είναι επίσης κοινωνικό: άνθρωποι που επιθυμούν επιθετικά και εντυπωσιακά σκυλιά επιλέγουν συγκεκριμένες ράτσες και με την συμπεριφορά τους τα κάνουν επιθετικά, με αποτέλεσμα να κατηγορηθούν τα συγκεκριμένα σκυλιά και όχι οι άνθρωποι.

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη ΄ενημέρωσης του πληθυσμού, ιδίως των γονέων των μικρών παιδιών, οι οποίοι μερικές φορές δεν αντιλαμβάνονται τον πιθανό κίνδυνο και αφήνουν τα παιδιά τους χωρίς επιτήρηση με ένα σκύλο.

Αντίθετα η σωστή ενημέρωση και συμπεριφορά μπορεί να αποτρέψει τέτοιου είδους τραγικά συμβάντα τα οποία μόνο πόνο και φρίκη μπορούν να προκαλέσουν.

Σήμερα χάθηκε μία αθώα ζωή, δυο γονείς ζουν τον χειρότερο εφιάλτη της ζωής τους και ένας σκύλος θα θανατωθεί.

Ποιος ευθύνεται?

Πιστεύω πως πέρα από την βαθιά συμπόνοια και θλίψη θα μπορούσαμε όλοι να σκεφτούμε περισσότερο ορθολογικά και όχι ανθρωποκεντρικά.

Οι σκύλοι είναι φίλοι μας και εγώ προσωπικά μεγάλωσα από τότε που γεννήθηκα με δυο λυκόσκυλα τα οποία μόνο αγάπη αφωσίωση και προστασία έδειξαν σε όλη τους την ζωή.

Σκόπιμο πιστεύω θα ήταν η δημιουργία ενός προγράμματος πληροφόρησης και εκμάθησης ορθής διαβίωσης με τους τετράποδους φίλους μας, και μία καμπάνια ευαισθησίας περί του θέματος.

Όσο τραγικό και να είναι το σημερινό περιστατικό, θα ήθελα να κατανοήσουμε πως δεν ευθύνεται ο σκύλος, και πως σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση η ευθανασία.

Περισσότερη ουσία θα είχε να ερμηνεύσουν ειδικοί την περίπτωση, να καταλάβουν ακριβώς τι συνέβη και γιατί, και να ενημερώσουν το κοινό ώστε τέτοια περιστατικά να μην επαναλαμβάνονται και ναμην θρηνήσουμε άλλα θύματα.

Ο σκύλος θα μπορούσε να υιοθετηθεί από υπεύθυνους εκπαιδευμένους ανθρώπους, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν.

Άλμπερτ Αϊνστάιν: Το καθήκον μας είναι να απελευθερωθούμε εξαπλώνοντας τον κύκλο της συμπόνιας για να αγκαλιάσουμε όλα τα ζωντανά πλάσματα και την ολική ομορφιά της φύσης.

Πηγή: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1304740079717853&set=a.168219046703301&type=3&av=148336861897486&eav=AfbWvCRu1rnswf39AW3tv_kAo8nLqi0waNBHDZAK_F1PqEMrWgTIteK2piQSkD133A8&theater&ifg=1, Zoé Schneider

Το απορημενο βλεμμα που με καρφωσε μεσα απο το κλουβι αιχμαλωσιας,το βλεμμα ενος 'αγριου' σκυλου που παραδοθηκε…

Gepostet von Elina Louka am Donnerstag, 12. September 2019

Πριν αρχίσετε τις κατάρες για το ρότβάιλερ, διαβάστε αυτό

Με αφορμή το σημερινό τραγικό περιστατικό στα Γλυκά Νερά

Πρώτα τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του βρέφους. Η σημαντικότερη είδηση είναι φυσικά η τραγική απώλεια του παιδιού. Και γι’ αυτό αναρωτιόμαστε αν υπάρχει τρόπος να αποφευχθούν τέτοιες τραγωδίες στο μέλλον.

Καταρχάς να πούμε πως κανένα σκυλί δε γεννιέται κακό, κανένα σκυλί δε γεννιέται επιθετικό, κανένα. Όση βάση έχει ότι συγκεκριμένες ράτσες σκύλων είναι επιθετικές, τόση βάση έχει ότι συγκεκριμένες φυλές ανθρώπων είναι εγκληματικές. Όση ευθύνη έχει ένα σκυλί για τις πράξεις του τόση έχει κι ένα μικρό παιδί νηπιακής ηλικίας. Τα παιδιά και τα σκυλιά ποτέ δεν φταίνε, φταίνε πάντα οι κηδεμόνες τους.

Οι «καλοί» συνάνθρωποί μας επιτηδευμένα τα εκπαιδεύουν για να τα κάνουν άγρια, για να τα κάνουν φύλακες, για να προβληθούν εκείνοι ως οι βαρύμαγκες που έχουν τα ρατσάτα. Επίσης, οι «καλοί» μας συνάνθρωποι τα κακοποιούν βάναυσα και κάποια σκυλιά καταλήγουν είτε δολοφονημένα (γι’ αυτά φυσικά ούτε λόγος) είτε φοβικά που τρέμουν μια ζωή είτε επιθετικά που παλεύουν να αμυνθούν για να επιβιώσουν.

Έχουν στοχοποιηθεί κάποιες ράτσες ως επιθετικές ενώ στην πραγματικότητα τα συγκεκριμένα σκυλιά απλώς διαθέτουν την αντίστοιχη σωματοδομή. Τα καημένα τα πιτ-μπουλ πρώτα-πρώτα. Τους ακρωτηριάζουν τα αφτιά, τις ουρές, τα βασανίζουν και μετά τα χρησιμοποιούν από προσωπική βιτρίνα μέχρι για κυνομαχίες. Κατά τα άλλα φταίει το σκυλί και η ράτσα. Δεν κακοποιείται το σκυλί αλλά ο άνθρωπος ε; Παλαιότερα είχαν στοχοποιήσει τα, επίσης, ακρωτηριασμένα ντόμπερμαν, τώρα τα ροτβάιλερ. Πόσο φαιδρό είναι το ανθρώπινο είδος να κατηγορεί για τις δικές τους πράξεις τους αποδέκτες του; Και στην προκειμένη αθώα πλάσματα τα οποία βασανίζει και σχηματίζει κατά τέτοιον τρόπο.

Το σημερινό τραγικό περιστατικό στα Γλυκά Νερά έχει έναν τραγικό απολογισμό, ένα βρέφος νεκρό, έναν σκύλο που πιθανότατα θα είναι νεκρός, μία οικογένεια σε τραγική κατάσταση, μία ράτσα περαιτέρω στοχοποιημένη με ό,τι συνεπάγεται αυτό, μία έξτρα «καραμέλα» στη γλώσσα των μισόζωων και ακόμη περισσότερες δικαιολογίες για τις βάναυσες καθημερινές κακοποιήσεις εις βάρος των ζώων.

Όπως λένε οι γείτονες, η γιαγιά του αδικοχαμένου βρέφους και οι φωτογραφίες το σκυλί ζούσε μονίμως σε ένα μικρό στενό μπαλκόνι. Τα σκυλιά, είτε είναι ροτβάιλερ είτε είναι μαλτέζ όταν τα έχουμε σπίτι μας δεν είναι ούτε για το μπαλκόνι μας ούτε για την ταράτσα μας, είναι ισότιμα μέλη της οικογένειάς μας. Θέλουν αγάπη και προσοχή. Δεν είναι γλάστρες για τη βεράντα μας.

Δεν είμαι δικαστής για να αποδώσω κατηγορίες αλλά τα μόνα πλάσματα που σίγουρα δεν έφταιγαν πλήρωσαν με τη ζωή τους, το δύστυχο κοριτσάκι 2 μηνών και το ροτβάιλερ.

«Κανένα σκυλί δεν γεννιέται killer» -Ειδικοί μιλούν για τα ροτβάιλερ και τις επιθετικές συμπεριφορές

Μετά τον σημερινό θάνατο ενός βρέφους δύο μηνών από επίθεση σκύλου ροτβάιλερ στα Γλυκά νερά, η συζήτηση για την «επιθετική ράτσα» έχει αναθερμανθεί στα social media, ενώ κάποιοι τονίζουν τη σημασία της ανατροφής και της εκπαίδευσης των σκύλων στη συμπεριφορά τους.

Το LiFO.gr ήρθε σε επαφή με τους καθ’ ύλην αρμόδιους για να απαντήσουν: αναγνωρισμένους κτηνιάτρους και ειδικούς στην εκπαίδευση σκύλων, με χρόνια εμπειρίας και βαθιά γνώση των παραγόντων που καθορίζουν τη συμπεριφορά των τετράποδων ζώων συντροφιάς.

Η δρ. Κατερίνα Σωτηρίου, κτηνίατρος με μεγάλη πείρα σε σκυλιά, μητέρα μικρού παιδιού και πρώην κάτοχος Ροτβάιλερ δηλώνει στο LiFO.gr «Εγώ κοιμόμουν με το Ροτβάιλερ αγκαλιά, αλλά ένα τόσο μικρό παιδί δεν θα το άφηνα μόνο ούτε με τσιουάουα. Τι σημαίνει αυτό; Όχι πως τα σκυλιά είναι επικίνδυνα, αλλά, πως η επαφή τους με παιδιά είναι πάντα μια κατάσταση που θέλει επιτήρηση».

«Δεν γνωρίζουμε τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η τραγωδία, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως ένα σκυλί που προσπαθεί να παίξει με ένα παιδί μπορεί ακόμη και άθελά του να το τραυματίσει. Ένα τόσο μεγάλο σκυλί θα μπορούσε με ένα δάγκωμα, όμοιο με αυτό που μπορεί σε έναν ενήλικο να μοιάζει με «έντονο παιχνίδι» να επιφέρει σοβαρό τραυματισμό ή ακόμη και να αποβεί μοιραίο.

Κι όμως, χωρίς ποτέ να αμφισβητούμε περιστατικά επιθέσεων, ένα σκυλί είναι πάντα ένα ζώο που είναι απρόβλεπτο. Ιδανικά, τουλάχιστον σε παιδιά μέχρι δύο – τριών ετών η επίβλεψη είναι απαραίτητη. Το σκυλί με το παιδί μπορούν να αναπτύξουν έναν σημαντικό δεσμό, αλλά αυτό θέλει δουλειά και σωστές κινήσεις από την πρώτη μέρα επαφής τους. Ναι, τα Ροτβάιλερ είναι σκυλιά που έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν άγρια συμπεριφορά και να είναι πιο επιθετικά, αλλά κανένας σκύλος δεν γεννιέται killer. Συνήθως ο παράγοντας άνθρωπος παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη».

Ο αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου Χαραλαμπάκης Γεώργιος τονίζει από την πλευρά του ότι στις περιπτώσεις που ένα παιδί «έρχεται» σε μια οικογένεια μετά τον σκύλο, δεν αποκλείεται το τετράποδο ακόμα και να «ζηλέψει» το παιδάκι και να το δαγκώσει. Όπως όμως λέει, αυτό ισχύει για όλες τις ράτσες σκύλων – «και τα μικρόσωμα σκυλάκια, ακόμα και ένα πίντσερ τριών κιλών μπορεί να ζηλέψει και να δαγκώσει» το παιδί, σημειώνει ο κ. Χαραλαμπάκης. «Η διαφορά είναι ότι το δάγκωμα ενός ροτβάιλερ μπορεί να αποδειχθεί θανατηφόρο», καταλήγει.

Φόβος και ανασφάλεια

«Δεν υπάρχουν επιθετικές ράτσες. Ο κάθε σκύλος είναι μοναδικός και διαφορετικός», ξεκαθαρίζει η ειδικός συμπεριφοράς ζώων και ευζωίας ζώων, Μαίριλυν Πήτερς. «Σίγουρα έχουν εκτραφεί κάποιες ράτσες για συγκεκριμένες δουλειές και αυτό μπορεί να τις κάνει πιο αντιδραστικές ή κινητικές όχι όμως και επιθετικές. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι το 90% των περιπτώσεων επιθετικότητας έχουν ως υπόβαθρο τον φόβο και την ανασφάλεια», λέει η ίδια.

«Ένα αντιδραστικό σκυλί είναι πιο εύκολο να μας βγάλει κάποια επιθετικότητα, αν δεν έχει μεγαλώσει σωστά. Ροτβάιλερ με ροτβάιλερ διαφέρει, δεν είναι όλα ίδια, είναι «άτομα» με συγκεκριμένες επιθυμίες. Υπάρχει μια μοναδικότητα», τονίζει, εξηγώντας πως οι διαφορές στις ράτσες «σκύλων εργασίας» από αυτές των «σκύλων συντροφιάς» εστιάζονται στην υπερκινητικότητα.

«Η αλήθεια είναι ότι όλα τα σκυλιά έχουν μέσα τους μια ενεργητικότητα, θέλουν να έχουν έναν ρόλο και τους κάνει πάρα πολύ καλό ενώ η έλλειψη ρόλου τους δημιουργεί προβλήματα. Τα Γκόλντεν Ριτρίβερ, για παράδειγμα, εκτός από ζώα συντροφιάς είναι και κυνηγόσκυλα, και κάνουν λάθος όσοι τα θεωρούν μόνο σκυλιά συντροφιάς – πολύ έχουν το ζώο μέσα σε ένα σπίτι ενώ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλες ανάγκες για τη νοητική και σωματική άσκηση»

Όπως λέει η κα Πήτερς, όταν κάποιος θέλει να αποκτήσει έναν τετράποδο φίλο, πρέπει να μπει στη διαδικασία να μάθει τι σημαίνει σκύλος και ποιες είναι οι βιολογικές ανάγκες του. «Τι πρέπει να προσφέρω σαν άνθρωπος για να έχω έναν ισορροπημένο σκύλο».

Μπορεί ένα γενικά φιλικό σκυλί να γίνει απρόσμενα επιθετικό;

«Φυσικά και μπορεί να γίνει επιθετικό ένα σκυλί και να βγάλει επιθετικότητα – ακόμα και το πιο καλό και το πιο ήρεμο. Εάν νιώσει απειλή. Αυτό συμβαίνει και με τα παιδάκια. Αν δεν βλέπουμε ποια είναι η συναναστροφή των παιδιών με το ζώο, μπορεί το παιδάκι να κάνει κάποια κίνηση που να θεωρηθεί απειλή. Τότε μπαίνει ο μηχανισμός μάχης ή φυγής: «θα κάτσω να αντιμετωπίσω το ερέθισμα ή θα σηκωθώ να φύγω;»»

«Αν έχει την επιλογή ο σκύλος πάντα θα κάνει πίσω, υπό φυσιολογικές συνθήκες, για να απομακρύνει την απειλή – ο στόχος του είναι να απομακρύνει την απειλή και δεν θέλει την σύγκρουση. Υπάρχουν και σκυλιά που είναι και προβληματικά αλλά αυτή είναι μία πολύ διαφορετική κατηγορία», εξηγεί η κα Πήτερς.

Ποτέ το σκυλί μόνο του με το μωρό

«Φυσικά και τα σκυλιά μπορούν να ζηλέψουν. Μπορούν να αισθανθούν πολύ μεγάλη γκάμα συναισθημάτων και δεν είναι ασφαλές να αφήνουμε ένα βρέφος μόνο του με το σκυλί. Δεν τα αφήνουμε μόνα τους για οποιονδήποτε λόγο. Και όταν αρχίσει να περπατά το παιδί είμαστε ακόμα πιο προσεχτικοί, γιατί μπορεί να ξαφνιάσει το σκυλί την ώρα που κοιμάται, να κάτσει πάνω του, να του τραβήξει την ουρά ή τα αυτιά», τονίζει.

Το σκυλοδωμάτιο

Η ίδια εξηγεί ότι σε κάποιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ξεκινούν επειδή το σκυλί θα νιώσει πόνο, χωρίς να μπορεί να διαχειριστεί ακόμα και ένα χάδι ή άλλη κίνηση. «Αλλά τα παιδιά δεν γνωρίζουν», σημειώνει η κα Πήτερς υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό παράγοντα του γονιού στην ασφάλεια. «Εγώ μπορώ να σας πω τι έκανα σαν μάνα. Είχα ορίσει ένα δωμάτιο στο σπίτι ως «σκυλοδωμάτιο» και είχα κλείσει τα σκυλιά με ένα baby gate. Όταν δεν μπορούσα να επιβλέπω τα σκυλιά, παρέμεναν στο δωμάτιο τους και όταν ήμασταν όλοι μαζί, τα σκυλιά ήταν μαζί με τα παιδιά».

Η κα Πήτερς συμβουλεύει τους νέους γονείς να περιορίσουν το σκύλο σε έναν δικό τους χώρο, εντός του σπιτιού, ώστε να μην νιώθουν ότι τον αποκλείουν από την οικογένεια. «Οπωσδήποτε για μένα αυτό δούλεψε πάρα πολύ καλά και είχα το κεφάλι μου ήσυχο – πάντα είχα το νου μου να γίνονται τα πράγματα όπως πρέπει. Είναι κρίμα, σε τέτοιες περιπτώσεις δεν φταίει ούτε το παιδί ούτε ο σκύλος. Είναι οι μόνοι δύο που δεν ευθύνονται αλλά και αυτοί επιβαρύνονται περισσότερο από όλους».

Πηγή: https://www.lifo.gr/now/greece/251220/kanena-skyli-den-gennietai-killer-eidikoi-miloyn-gia-ta-rotvailer-kai-tis-epithetikes-symperifores?fbclid=IwAR2sZpSl_mALoGN4EW8EJ52QgYrAfVqNxMtICwtpHl6DnREFKthKKA-ooOU, ΠΑΝΟΣ ΣΑΚΚΑΣ 

Υπάρχουν κακά σκυλιά ή ανεύθυνοι ιδιοκτήτες; Ειδικοί εξηγούν

Πάγωσε το πανελλήνιο στο άκουσμα της είδησης ότι ένα βρέφος μόλις δύο μηνών έχασε τη ζωή του έπειτα από επίθεση που δέχτηκε μέσα στο σπίτι του από το ροτβάιλερ που ανήκει στην οικογένεια.

Το περιστατικό άνοιξε ξανά τη δημόσια συζήτηση για τη «συνύπαρξη» σκύλου – μωρού στο ίδιο σπίτι καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τόσο τραγικό και -δυστυχώς- δεν θα είναι η τελευταία αν δεν αλλάξει η αντίληψη του ανθρώπου γύρω από το θέμα «σκύλος».

Κι αυτό γιατί οι άνθρωποι είναι εκείνοι που δημιουργούν στα σκυλιά ένστικτα φιλικά, συντροφικά, επιθετικά και σε πολλές περιπτώσεις… δολοφονικά.

Το iefimerida.gr απευθύνθηκε σε έναν εκπαιδευτή σκύλων, ο οποίος αναρωτήθηκε: «Θα αφήνατε ποτέ το παιδί σας μόνο με ένα γεμάτο όπλο στο σπίτι; Πώς τότε το αφήνετε με ένα σκυλί το οποίο έχει προοριστεί αποκλειστικά για φύλακας;».

Όλα έχουν να κάνουν με την κοινωνικοποίηση, τη σχέση με τους ανθρώπους και τη σωστή εκπαίδευση του ζωντανού σας.

Δεν υπάρχουν επικίνδυνες ράτσες

Τι κάνω όμως σε περίπτωση που… έρθει ένα μωρό στο σπίτι κι έχω άγριο σκύλο;

Υπάρχουν επικίνδυνες ράτσες;

Δύο ερωτήματα που απασχολούν όλους όσοι έχουν σκύλο και πρόκειται να φέρουν στον κόσμο ένα παιδάκι.

Παίρνουμε ως δεδομένο ότι η κοινωνικοποίηση του σκύλου μας είναι το Α και το Ω. Ένα σκυλί απομονωμένο σε ένα μπαλκόνι ή κλεισμένο σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, το οποίο δεν έχει γνωρίσει το ανθρώπινο χάδι και προορίζεται μόνο για φύλακας είναι μια κινητή βόμβα όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικες. Υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις που ένα σκυλί και ένα μωρό δεν μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο σπίτι, ειδικά αν το πρώτο δεν έχει κοινωνικοποιηθεί σωστά από τον ιδιοκτήτη του. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ωστόσο, τα πράγματα απλοποιούνται ιδιαίτερα, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει η ανάλογη γνώση από τον ιδιοκτήτη και κατεύθυνση από ειδικούς.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες στη σχέση μωρού – σκύλου. Ο σκύλος να υπάρχει στο σπίτι πριν έρθει το μωρό, το μωρό να γεννηθεί και μετά να έρθει ο σκύλος ή να έρθουν στο σπίτι σχεδόν την ίδια χρονική περίοδο. Η τρίτη σχέση είναι και η ιδανικότερη… Σε διαφορετική περίπτωση όμως πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Διαβάστε τα σημάδια του σκύλου σας

Τα πάντα είναι θέμα κοινωνικοποίησης, ωστόσο δεν πρέπει να αψηφούμε τον παράγοντα πως έχουμε να κάνουμε με ένα ζώο… Ένα σκυλί μπορεί να μην έχει δείξει σημάδια επιθετικότητας, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς πρέπει να το αφήσουμε μόνο του με ένα σκυλί.

Όταν ένας σκύλος δεν θέλει επαφή, μπορεί να δείξει τα δόντια του, να γρυλίσει ή να σηκώσει τις τρίχες στην πλάτη του. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν προχωράμε σε… πειράματα, αλλά είμαστε περισσότερο προσεκτικοί και δεν αφήνουμε ποτέ τον σκύλο μας δίχως επιτήρηση, ειδικά όταν ξέρουμε ότι υπάρχει βρέφος ή παιδί στον χώρο.

Όλα είναι θέμα κοινωνικοποίησης και σωστής εκπαίδευσης

Υπάρχουν επικίνδυνες ράτσες;

Αναμφισβήτητα το να έχεις στο σπίτι ένα πιτ μπουλ, ένα ντόμπερμαν ή ένα ροτβάιλερ απαιτεί διαφορετική διαχείριση σε σχέση με ένα μικρόσωμο σκυλί. Ωστόσο καμία ράτσα δεν είναι επικίνδυνη και κανένας σκύλος δεν γεννιέται… δολοφόνος. Υπάρχουν πιο δυναμικά σκυλιά τα οποία απαιτούν καλύτερη κοινωνικοποίηση ή μεγαλύτερη προσοχή στην εκπαίδευση, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν… απαγορευτικές ράτσες.

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε, είναι πως δεν υπάρχουν «κακά σκυλιά», αφού οι άνθρωποι διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους κατά μεγάλο ποσοστό. Πρέπει να γνωρίζουμε, ωστόσο, τι θέλουμε και αν μπορούμε να διαχειριστούμε έναν σκύλο, πριν προχωρήσουμε στην απόκτησή του.

Πηγή: https://www.iefimerida.gr/ellada/yparhoyn-kaka-skylia-i-aneythynoi-idioktites-eidikoi-exigoyn

Απαραίτητη η εκπαίδευση λένε οι ειδικοί προκειμένου να αποφεύγονται επιθέσεις

Τη συζήτηση για την παρουσία των ροτβάιλερ σε σπίτια επανέφερε η τραγική είδηση για τον θάνατο του μόλις δύο μηνών βρέφους στα Γλυκά Νερά από τα δαγκώματα σκύλου αυτής της ράτσας.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Αμερικανικού Κυνολογικού Ομίλου (American Kennel Club) η επιθετική συμπεριφορά των ροτβάιλερ είναι συνήθως αποτέλεσμα ανευθυνότητας των ιδιοκτητών, κακοποίηση, παραμέλησης ή απουσίας εκπαίδευσης. Η φυσική τους δύναμη, όπως προκύπτει από το όνομά τους που σημαίνει το σκυλί του χασάπη καθώς η βασική τους χρήση μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν να φυλάνε κοπάδια και να σέρνουν καρότσια με κρέας, κάνει απαραίτητη την επίσημη εκπαίδευση.

Τα ροτβάιλερ, σύμφωνα με την Wikipedia, αγαπούν τους ιδιοκτήτες τους, προστατεύουν την περιοχή τους και είναι εχθρικά προς τους επισκέπτες εκτός και εάν καθοδηγηθούν διαφορετικά.

Το ροτβάιλερ ένα πολύ δυνατό ζώο, το οποίο μπορεί ακόμη και άθελά του να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς στον άνθρωπο και ειδικότερα στα παιδιά. Απαιτείται συνεχής εκπαίδευση, τόσο των ίδιων των ζώων, όσο και του ιδιοκτήτη τους, ο οποίος καλείται να συνειδητοποιήσει ότι αναλαμβάνει μία πολύ μεγάλη ευθύνη. Θεωρούνται ιδανικοί φύλακες για τα σπίτια και τις αγροικίες, αρκεί να έχουν λάβει άρτια εκπαίδευση.

Τα αρσενικά κυμαίνονται από 61 μέχρι 68 εκατοστά και φτάνουν περίπου στα 50 κιλά βάρος. Τα θηλυκά είναι κάπως μικρότερα, 56 με 63 εκατοστά ύψος και βάρος περίπου 42 κιλά. Για το μέγεθός τους είναι πολύ δυνατά. Σε πολλές περιπτώσεις στην Κεντρική Ευρώπη, χρησιμοποιούνται για να σέρνουν… φορτωμένα κάρα, τα οποία ζυγίζουν αρκετές φορές το βάρος τους. Έχει αποδειχθεί ότι μπορούν εύκολα να ρίξουν στο έδαφος έναν ενήλικα άνδρα, βάρους 80 κιλών. Η εκπαίδευση υπακοής είναι απαραίτητη λόγω του μέγεθους και δύναμής του, ενώ ο ιδιοκτήτης τους θα πρέπει να γνωρίζει πώς να επιβάλλεται στο ζώο ανά πάσα στιγμή και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Οι ιδιοσυγκρασίες των Ροτβάιλερ ποικίλλουν. Κατά βάση είναι ήρεμα, αλλά άγρυπνοι σύντροφοι. Ακολουθούν συχνά τους κυρίους τους παντού μέσα στο σπίτι και τους προστατεύουν από κάθε κίνδυνο που θα προκύψει. Τα νευρικά, ευερέθιστα ή υπερενεργητικά σκυλιά επιδεικνύουν γνωρίσματα που είναι ανεπιθύμητα, καθώς γίνονται επιθετικά, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζουν τον πραγματικό κίνδυνο.

Το Ροτβάιλερ είναι γνωστό επίσης στο να προκαλεί τους ιδιοκτήτες του ή άλλους ανθρώπους, παίζοντας παιχνίδια που συνήθως αποδεικνύονται επικίνδυνα. Το σκυλί μπορεί να μην είναι σε θέση να διακρίνει μεταξύ ενός αγκαλιάσματος από οικογενειακό μέλος, ή των εχθρικών προθέσεων ενός εισβολέα. Τα σκυλιά πρέπει να εκπαιδευθούν προσεκτικά. Οι ξένοι δεν πρέπει ποτέ να μπουν μέσα στο χώρο χωρίς προειδοποίηση, καθώς το σκυλί δεν ξέρει τη διαφορά μεταξύ ενός ακίνδυνου φίλου ή ενός διαρρήκτη. Το Ροτβάιλερ μπορεί συχνά να ελεγχθεί χρησιμοποιώντας λεκτικές επιπλήξεις μόνο, ενώ απαιτεί περιστασιακά τις ισχυρές φυσικές διορθώσεις.

Πρόκειται για ένα ευαίσθητο, ευφυές και πιστό ζώο που θέλει συνήθως να ευχαριστεί τον ιδιοκτήτη του. Περιστασιακά, μπορεί να είναι αρκετά επίμονο, γι’ αυτό και απαιτεί περισσότερη προσοχή. Είναι επιτακτικό η πειθαρχία να είναι συνεπής και σταθερή χωρίς να είναι υπερβολικά άγρια.

Η προσαρμοστικότητα του Ροτβάιλερ στα μικρά παιδιά ποικίλλεαπό ζώο σε ζώο. Πολλά είναι πολύ ανεκτικά και αγαπούν τα μικρά παιδιά, άλλα αγανακτούν με την τραχιά συμπεριφορά από ένα άγνωστο παιδί. Ένα σοβαρό πρόβλημα είναι το μέγεθος του σκυλιού. Οικογένειες έχουν αναγκαστεί να δώσουν τα πολύ αγαπημένα ροτβάιλέρ τους επειδή το σκυλί τους προκάλεσε ακούσια τραυματισμό σε μικρά παιδιά στην οικογένεια με την πρόσκρουση πάνω τους. Μερικοί εκτροφείς συστήνουν να μη συμβιώνουν τα ζώα αυτά με παιδιά που δεν έχουν μπει τουλάχιστον στη σχολική ηλικία, ενώ απαιτείται ένα ικανό διάστημα για να προσαρμοστεί ο σκύλος στην παρουσία τους.

Το Ροτβάιλερ δεν πρέπει ποτέ να ζει έξω δεμένο σε μια αλυσίδα. Μια μεγάλη αυλή με έναν υψηλό φράκτη είναι ιδανικό. Η καθημερινή βόλτα μαζί με τον ιδιοκτήτη προσφέρει περισσότερο στο δέσιμο μαζί του.

Πηγή: https://www.protothema.gr/greece/article/924407/rotvailer-pou-ofeiletai-o-kindunos-apo-ta-skulia-autis-tis-ratsas/

προηγούμενο
επόμενο

Facebook Comments